Wanneer organisaties een logistiek vraagstuk willen oplossen, wordt vaak als eerste gekeken naar leveranciers. Dat is logisch. Leveranciers beschikken over kennis, ervaring en producten die kunnen bijdragen aan een efficiëntere operatie.
Toch zie ik regelmatig dat de focus al vroeg in het traject verschuift naar de oplossing, terwijl de onderliggende vraag nog niet volledig is onderzocht.
Dat is begrijpelijk. Een probleem vraagt immers om een oplossing. Maar juist daar ontstaat soms het risico dat een organisatie antwoorden krijgt op een vraag die nog niet volledig is gesteld.
Iedere specialist kijkt vanuit zijn eigen vak
Een leverancier kijkt logischerwijs naar een uitdaging vanuit zijn eigen expertise. Een heftruckleverancier denkt aan intern transportmaterieel. Een leverancier van conveyors kijkt naar transportbanden. Een robotleverancier ziet mogelijkheden voor automatisering. Een system integrator denkt aan systemen, software en procesintegratie.
Daar is niets mis mee. Sterker nog, het is precies de reden waarom deze partijen specialist zijn geworden in hun vakgebied.
Tegelijkertijd betekent het ook dat verschillende leveranciers vaak met verschillende oplossingen komen voor exact hetzelfde probleem.
Wanneer goederen bijvoorbeeld van punt A naar punt B moeten worden verplaatst, wordt al snel gedacht aan een heftruck, reachtruck of pallettruck. In veel situaties is dat ook een uitstekende oplossing. Maar het is niet automatisch de enige oplossing.
Afhankelijk van de situatie kan hetzelfde vraagstuk mogelijk ook worden opgelost met een conveyor, een shuttle-systeem, een AGV, een AMR of een andere vorm van automatisering. Soms ligt de oplossing zelfs helemaal niet in een investering, maar in een aanpassing van het proces of de lay-out van het warehouse.
Eerst de operatie, dan het product
Juist daarom is het belangrijk om eerst naar de operatie te kijken voordat naar producten wordt gekeken.
In de praktijk zie ik regelmatig dat organisaties een investering onderzoeken terwijl de achterliggende oorzaak van het probleem niet volledig duidelijk is. Er wordt gezocht naar een nieuwe machine, terwijl de uitdaging misschien helemaal niet bij het materieel ligt. Een vertraging in het proces kan bijvoorbeeld ontstaan door de inrichting van het warehouse, de manier waarop werkzaamheden zijn verdeeld, de beschikbare ruimte, de planning of de onderlinge afhankelijkheid van verschillende processtappen. Wanneer slechts naar één onderdeel wordt gekeken, blijft een groot deel van het verhaal buiten beeld. Juist daarom is het waardevol om eerst het volledige proces te begrijpen en pas daarna te beoordelen waar de grootste verbeterkansen daadwerkelijk liggen.
De vraag zou daarom niet moeten zijn welke oplossing het beste is.
De eerste vraag zou moeten zijn welk probleem eigenlijk opgelost moet worden.
Dat lijkt misschien een klein verschil, maar in de praktijk maakt het een wereld van verschil.
Wanneer het probleem helder is gedefinieerd, ontstaat ruimte om verschillende oplossingsrichtingen objectief met elkaar te vergelijken. Pas dan wordt zichtbaar welke investering daadwerkelijk de meeste waarde toevoegt aan de operatie. Datzelfde principe geldt ook bij het opstellen van een MHE-tender.
Specialisatie is geen kritiek
Juist daarom geloof ik sterk in een onafhankelijke benadering. Niet omdat leveranciers verkeerd adviseren, maar omdat iedere leverancier vanzelfsprekend kijkt vanuit zijn eigen expertise en mogelijkheden.
Dat betekent niet dat een leverancier bewust een oplossing adviseert die niet passend is. Wel betekent het dat de aangeboden oplossing vrijwel altijd binnen het eigen portfolio zal liggen. Een heftruckleverancier zal zelden adviseren om geen heftruck te kopen. Een robotleverancier zal niet snel concluderen dat een eenvoudige procesaanpassing voldoende is. En een leverancier van conveyors zal meestal eerst kijken naar de mogelijkheden van conveyors.
Dat is geen kritiek. Dat is simpelweg hoe specialisatie werkt.
De uitdaging voor organisaties is om te bepalen welke oplossing het beste aansluit op het totale proces en niet alleen op één onderdeel daarvan. Daarbij spelen ook afwegingen tussen efficiëntie en flexibiliteit een belangrijke rol.
Begin bij het volledige plaatje
De beste oplossing staat daarom niet altijd in de offerte.
Soms ligt die in een combinatie van verschillende technieken. Soms in een aanpassing van de goederenstroom. Soms in automatisering. Soms juist niet.
Maar vrijwel altijd begint een goede beslissing met het begrijpen van de operatie als geheel.
Pas wanneer het volledige plaatje zichtbaar is, wordt duidelijk welke oplossing werkelijk de beste keuze is.
Sjef Kerkvliet is oprichter van OctaFlow en heeft meer dan 15 jaar ervaring binnen intralogistiek, warehouse optimalisatie en intern transport. Vanuit zijn praktijkervaring helpt hij organisaties bij vraagstukken rondom goederenstromen, procesverbetering, magazijninrichting, automatisering en operationele efficiëntie.
Verder praten over jouw operatie?
Een logistiek of operationeel vraagstuk? OctaFlow denkt graag met je mee. Geen gedoe, gewoon een goed gesprek.
